Tuesday, August 23, 2011

ဗုဒၶဘာသာတြင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း မရွိပါ

ေမး။ ။ အရွင္ဘုရား ဗုဒၶဘာသာမွာ ေယာက်ၤားမိန္းမ ခြဲျခားဆက္ဆံတာေတြ ရွိေနတယ္လို႔ ေျပာေနၾကတယ္။ ဥပမာ - က်ိဳက္ထီးရုိးဘုရား ပစၥယံအတြင္း အမ်ိဳးသမီးမ်ား မ၀င္ရ။ ေရႊတိဂုံ အထက္ပစၥယံေပၚ အမ်ိဳးသမီးမ်ား တက္ခြင့္မရွိ။ သိမ္အေဆာက္အဦးထဲ အမ်ိုဳးသမီးမ်ား မ၀င္ရစသည္ျဖင့္ ပညတ္ခ်က္မ်ားစြာ ရွိခဲ့ပါသည္။ ယခုလဲ ရွိေနပါသည္။ ထုိပညတ္ခ်က္မ်ားကို ေထာက္ေသာအာျဖင့္ အမ်ိဳးသမီးတိုင္း ေယာက်ၤားေတြလို အခြင့္အေရး မရွိခဲ့ဘူးဆုိတာ ထင္ရွားေနပါတယ္ဘုရား။ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာေတာ့ ဘယ္ေနရာမွ ကန္႔သတ္ခ်က္ မထားပါ။ က်ား မ တန္းတူ အခြင့္အေရး ေပးထားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာမွာ က်ား မ ခြဲျခားမႈကုိ အေလးထားတယ္။ မမွ်တဘူးလို႔ ထင္ျမင္ပါတယ္ဘုရား။ ဒါကလဲ တပည့္ေတာ္ကုိ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္က ေမးျမန္းလာလို႔ တဆင့္ျပန္လည္ေမးေလ်ာက္တာပါဘုရား။


ေျဖ။ ။ ဗုဒၶဘာသာမွာ က်ား/ မ ခြဲျခားထားတယ္ဆုိတာ ဘုရားရွင္ပညတ္ခ်က္အေနနဲ႔ ထင္ရွားမရွိပါ။ ယဥ္ေက်းမႈအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံယဥ္ေက်းမႈ၊ လူမ်ိဳးယဥ္ေက်းမႈ ကြဲျပားသည့္အေလ်ာက္ မျဖစ္သင့္တာ မျဖစ္ေအာင္၊ အကုသိုလ္အျဖစ္ နည္းပါးေအာင္ တားျမစ္လိုမႈ သက္သက္သာ ရွိနိုင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္အေနျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ယုံၾကည္လာၾကေသာ ေရွးရုိးရာ အစြဲအလန္းမ်ားႏွင့္ ေလာကဓာတ္ဆရာတုိ႔၏ အယူအဆမ်ားကလည္း လႊမ္းမိုးလာေသာေၾကာင့္ (လႊမ္းမိုးသည္ ဆုိသည္မွာလည္း လူတုိ႔ကယုံၾကည္လက္ခံေနေသာေၾကာင့္သာ) လူတို႔၏စိတ္ကုိ တဖက္ေစာင္းနင္းျဖစ္ေစသည္ဟု ထင္ပါသည္။

ဘုရားေပၚ မတက္ရျခင္း ျပႆနာ

ဤအေၾကာင္းအရာမ်ားကို စာေရးသူ ထင္ျမင္သည့္ဘက္မွ ေဆြးေႏြးေျဖဆုိပါမည္။ အမွန္က နားလည္မႈ လြဲေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမဟုတ္ပဲ ဘယ္ေနရာမွာမဆုိ တက္ေရာက္ဖူး ေျမွာ္ခြင့္ ရွိပါသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဘုရားေဂါပကလူႀကီးမ်ားက တက္ခြင့္မရွိဟု ကန္႔သတ္ထားေသာေၾကာင့္သာ မတက္ေရာက္ႏိုင္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ေခတ္အေျခအေနအရ သုံးသပ္ရမည္ဆုိလ်င္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား လုံခ်ည္မ၀တ္ပဲ စကပ္တိုမ်ား၊ ေဘာင္းဘီတိုမ်ား ၀တ္ဆင္ကာ ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚ တက္ေရာက္ျခင္းသည္ သူတပါးတို႔အား စိတ္အေႏွာက္ယွက္ကို ျဖစ္ေစသည္။ အထူးသျဖင့္ ၀ိသဘာဂအာရုံျဖစ္ေသာ ေယာက်ၤားသားတို႔၏စိတ္ကုိ ကိေလသာစိတ္အျဖစ္ ထၾကြေစသည္။ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ရန္ ဘုရားေပၚလာသူမ်ားအား အကုသိုလ္ ကိေလသာစိတ္ျဖစ္ရန္ ႏိႈးဆြေနသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ တားျမစ္ၾကရျခင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။

ဒီေနရာတြင္ ဥပမာေပးရမည္ဆုိလ်င္ ေရာမေရာက္လ်င္ ေရာမလို က်င့္ရမည္ ဆုိသည့္အတုိင္း အိမ္ထဲသို႔ ဖိနပ္စီးကာ ၀င္ခြင့္မရွိဟု အိမ္ရွင္မ်ားက သတ္မွတ္ထားလ်င္ မည္သည့္ဧည့္သည္ လာသည္ျဖစ္ေစ ဖိနပ္ခြ်တ္ကာ ၀င္ရသည္။ စိတ္ထဲမွာ ႏွစ္သက္သည္ျဖစ္ေစ မႏွစ္သက္သည္ျဖစ္ေစ အိမ္ရွင္၏ ဆႏၵအတိုင္း ဖိနပ္ခြ်တ္ေပးရသည္။ သာမာန္မွ်သာျဖစ္ေသာ ကိုယ္ပိုင္အိမ္၌ပင္ အိမ္စည္းကမ္းအတုိင္း လိုက္နာရသည္ဆုိလ်င္ ဘုရားေပၚ အမ်ိဳးသမီးမ်ား မတက္ရဟူေသာ ဘုရားေဂါပကအဖြဲ႔၏ စည္းကမ္းကိုလည္း လိုက္နာသင့္ေပသည္။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဘုရားျဖစ္ၿပီး ကပိလ၀တ္ျပည္သို႔ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ၾကြေတာ္မူသည္တြင္ ကပိလ၀တ္တျပည္လုံး ဘုရားရွင္အား အုံးအုံးကြ်တ္ကြ်တ္ ပူေဇာ္ေနၾကေသာ္လည္း ထိုအထဲတြင္ မိဖုရားယေသာ္ဓရာ မပါခဲ့ေပ။ ထုိအခါ ယေသာ္ဓရာမင္းသမီးကုိ မင္းခ်င္းတုိ႔က ဘုရားရွင္ကုိ ဖူးျမင္ရန္ ေလ်ာက္ထားၾကေသာအခါ ငါ့သံေယာဇဥ္ ငါ့ေမတၱာ ငါ့ေစတနာကုိ ေမာင္ေတာ္ဘုရားနားလည္လ်င္ စက္ေတာ္ရာတုိက္ခန္းအထိ ၾကြလာလိမ့္မည္။ ငါကေတာ့ထြက္ၿပီး မဖူးေမွ်ာ္ဆုိၿပီး ျငင္းဆန္သည့္ အေၾကာင္းကို ျမတ္ဘုရား ၾကားေတာ္မူေသာအခါ ေနာက္ပါသာ၀ကႏွင့္တကြ ယေသာ္ဓရာ တုိက္ခန္းသို႔ ၾကြေတာ္မူခဲ့သည္။

ျမတ္ဘုရားသည္ စက္ေတာ္ရာ တုိက္ခန္းသို႔ မၾကြခင္ ဒီေန႔ ယေသာ္ဓရာ စိတ္ႀကိဳက္ ငုိေၾကြးပါေစ။ မည္သူမွ် မတားျမစ္ၾကလင့္လို႔ ႀကိဳတင္မိန္႔ေတာ္မူၿပီး ၾကြသြားေတာ္မူရာ ယေသာ္ဓရာ မင္းသမီးသည္ ေရေလွာင္ထားရာ တဖက္ဆည္ကန္ႀကီးမွ ကန္ေဘာင္က်ိဳးကာ ေရမ်ား ဒလေဟာ စီးဆင္းသကဲ့သို႔ မ်က္ရည္မိုး ၿဖိဳင္ၿဖိဳင္ခ်ကာ အားရပါးရ ငိုေၾကြးသည္တြင္ ျမတ္ဘုရား၏ ေျဖဖမိုးေတာ္ကုိ မိမိပါးျပင္ျဖင့္ ပြတ္ကာပြတ္ကာ ဆံပင္တို႔ျဖင့္ ပြတ္ကာတုိက္ကာ ရႈိက္ႀကီးတငင္ ငိုေၾကြးတယ္ လို႔ဆုိပါတယ္။

တဆက္တည္းမွာပဲ ယေသာ္ဓရာ၏ ေသာကေ၀ဒနာကို ေျဖေဖ်ာက္ေပးလိုေသာေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား သစၥာႀကီးမားစြာ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္တတ္ပုံ၊ အနစ္နာခံကာ ပါရမီျဖည့္ဖက္ပီသစြာ သံေယာဇဥ္ႀကီးပုံတို႔ကို ထင္ရွားျပကာ စႏၵကိႏၷရီ ဇာတ္ေတာ္ႀကီးကို ေဟာေတာ္မူခဲ့တယ္။ ဤေနရာတြင္ သက္ရွိထင္ရွား ဘုရားရွင္၏ ေျခေထာက္ေတာ္ကုိ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ထိေတြ႔ ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္ဆုိတာကို သက္ေသျပလိုရင္းပါ၊ သက္ရွိဘုရားရွင္ေတာင္ ထိခြင့္းေပးလ်င္ သက္မဲ့ ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္မ်ားထားရာ ေစတီရင္ျပင္ေတာ္ စသည္အေပၚသို႔ တက္ခြင့္မရွိဆုိသည္မွာ ေရွးလူႀကီးသူမမ်ား၏ ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈအေမြကို ထိမ္းသိမ္းလိုမႈ သက္သက္သာျဖစ္သည္ဟု မွတ္ထင္ရပါသည္။

ဤသို႔လ်င္ အိမ္တိုင္းမွာ စည္းကမ္းတစ္မ်ိဳးစီရွိသကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံအလိုက္ လူမ်ိဳးအလိုက္၊ နယ္အလိုက္၊ အမ်ိဳးအႏြယ္ အလိုက္အားျဖင့္စည္းကမ္းသတ္မွတ္ထားတာခ်င္း တူညီႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။ အိမ္ထဲ၀င္လ်င္ ဖိနပ္ခြ်တ္ေသာ ျမန္မာတို႔၏ ယဥ္ေက်းမႈသည္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ဖိနပ္စီး၀င္မွ သူတို႔ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္၏၊ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈတြင္ ဦးေခါင္းညြတ္ အရုိေသေပးျခင္းသည္ ဂါရ၀နိ၀ါတျဖစ္ေသာ္လည္း သူတို႔ဆီမွာ ေခါင္းေမာ့ ရင္ေကာ့ေနမွ စမတ္ၾက၏။ ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔တြင္ လက္အုပ္ခ်ီကာ အရုိအေသေပးေလ့ ရွိေသာ္လည္း သူတို႔ဆီတြင္ လက္ကို ေနာက္ပစ္ကာ ခါးမတ္မတ္ေနမွ လူ၀င္ဆံ့တတ္၏။ ဤသို႔လ်င္ တစ္မ်ိဳးၿပီးတစ္မ်ိဳး ႏိႈင္းယွဥ္လ်င္ တူညီႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။

သိမ္အတြင္း ၀င္ခြင့္မရွိ ျပႆနာ

ဤေမးခြန္းတြင္လည္း ေႏွာင္းလူမ်ား နားမလည္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္မ်ား ကို ေသေသခ်ာခ်ာ မသိရွိၾကေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း လြဲမွားေသာ အယူအဆအျဖစ္ သတ္မွတ္ေနၾကသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ခြင့္ျပဳေတာ္မူသည္ကား ရဟန္းေလာင္းမ်ား ရဟန္းေဘာင္တက္ရန္ သိမ္၀င္ေနစဥ္ ကမၼ၀ါရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ေနစဥ္ သံဃာပရိသတ္မ်ားအနားသို႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ား တုိးကပ္၀င္၍မရပါ။ အမ်ိဳးသမီး ၀င္ေရာက္သြားသည္ႏွင့္ အစဥ္အတုိင္း လုပ္လာခဲ့ေသာ ၀ိနည္းကံမ်ား ပ်က္ျပယ္သြားၿပီး အစက ျပန္လည္ေဆာင္ရြက္ ရြတ္ဖတ္ၾကရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သံဃပရိသတ္ကုိ ညွင္းဆဲသလို ျဖစ္သြား တတ္သည္။

အနီးဆုံးအတုိင္းအတာအားျဖင့္ သံဃာပရိသတ္ႏွင့္ ႏွစ္ေတာင့္တစ္ထြာ အကြာအေ၀းလြတ္ေအာင္ ကပ္၀င္ကာ ထုိင္ၿပီး ၾကည္ညိဳႏိုင္ပါသည္။ လူပရိသတ္မ်ားလဲ ၾကည္ညိဳႏိုင္သလို သံဃာမ်ားလည္း ကံမပ်က္ပါ၊ ယခုေခတ္အေနအထားအရ (၆)ေပ အကြာေလာက္ကထိုင္လ်င္ ၀ိနည္းလြတ္ပါသည္။ ဒါကိုပဲ လူအမ်ားက နားမလည္ေသာေၾကာင့္ ေ၀းေ၀းေနၾက၊ သိမ္ထဲမ၀င္ၾကႏွင့္။ ကံပ်က္လိမ့္မယ္စသည္ျဖင့္ စိုးရိမ္လြန္ကာ တားျမစ္ၾကရင္းက စကားစကားဆုိသည့္အတုိင္း ျပန္႔ကားလာကာ အမ်ိဳးသမီးမ်ား သိမ္ထဲ မ၀င္ရဘူး ဆိုၿပီးမွတ္ထင္ေနၾကေတာ့သည္။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ သက္ေတာ္ ထင္ရွားရွိစဥ္ကတည္းက အမ်ိဳးသမီးမ်ားတန္းတူ အခြင့္အေရး ခံစားႏိုင္ဖုိ႔ လမ္းဖြင့္ေပးထားခဲ့သည္၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ရဟႏၱာျဖစ္ကာ နိဗၺာန္ေရာက္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီ၏ ပန္ၾကားခ်က္အရ ရဟန္းမ်ားနည္းတူ ဘိကၡဳနီသာသနာကုိ ခဲခဲယဥ္းယဥ္း ခြင့္ျပဳခဲ့သည္။

အမ်ိဳးသမီးမ်ားလည္း ထက္ျမတ္၊ ပညာရွိၾကသည္ကုိ အသိအမွတ္ျပဳေသာအားျဖင့္ ရဟန္းမ်ား နည္းတူ ေတာ္လွ်င္ ေတာ္သည့္အေလ်ာက္၊ ထူးခြ်န္လ်င္ ထူးခြ်န္သလို ၀ါအႀကီးဆုံးအရာတြင္ မဟာပဇာပတိ ေဂါတမီေထရီ၊ တန္ခိုးအရာ ဥပၸလ၀ဏ္ေထရီ၊ ပညာအရာ ေခမာေထရီ၊ စ်ာန္၀င္စားရာတြင္ နႏၵာေထရီ၊ ေခါင္းပါးစြာ က်င့္သူတို႔တြင္ ကိသာေဂါတမီ၊ ဒိဗၺစကၡဳ (နတ္မ်က္စိကဲ့သို႔ ျမင္စြမ္းႏိုင္သူတုိ႔တြင္) ဗကုလာေထရီ၊ ၀ိနည္းဓိုရ္အရာတြင္ ပဋာစာရီေထရီ စသည္ျဖင့္) ဧတဒဂ္ဘြဲ႔ထူးေပးကာ ခ်ီးေျမွာက္ေတာ္မူခဲ့ သည္။

ေနာက္ဆုံးတြင္ လူ၀တ္ေၾကာင္ ဥပါသိကာမမ်ားကိုပင္ (ေမတၱာအရာ သာမာ၀တီ၊ ဗဟုသုတအရာ ဥာဏ္ပညာအရာတြင္ ခုဇၨဳတၱရာ၊ ဒါနအရာတြင္ ၀ိသာခါ၊ စ်ာန္၀င္စားရာတြင္ ဥတၱရာ နႏၵမာတာ) စသည္ျဖင့္ ပရိသတ္အလယ္တြင္ ခ်ီးေျမွာက္ ေတာ္မူခဲ့သည္။ ဤသည္တို႔မွာ ခြဲျခားကန္႔သတ္ထားျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္း ထင္ရွားေနေပသည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ား တန္းတူအခြင့္အေရး ရရွိျခင္းသည္ ေခတ္ကာလ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ႏိုင္ငံလူမ်ိဳးတုိ႔နွင့္သာ သက္ဆုိင္ၿပီး ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားႏွင့္ ေရာေႏွာကာ မရႈျမင္သင့္ေပ။

အမွန္အားျဖင့္ ႏိုင္ငံအလိုက္၊ လူမ်ိဳးအလိုက္ ကြဲျပားေနျခင္းေၾကာင့္ ခြဲျခာခံေနရသည္ဟု ထင္ျမင္ေနေသာ အျမင္မ်ားကို ဘာသာေရးႏွင့္ ေရာေႏွာလိုက္ေသာအခါ က်ားမ ခြဲျခားေလ့ရွိတယ္ဟူေသာ အယူအဆႀကီး ျဖစ္လာရေတာ့၏၊ ဤမွ်ေလာက္ဆုိလ်င္ ဗုဒၶဘာသာမွာ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းမရွိဟူေသာအျမင္မ်ားကို လက္ခံႏိုင္ၾကမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။

ေမတၱာျဖင့္

အရွင္သုနႏၵာလကၤာရ M.A (ပန္းကမၻာ)

0 comments:

Post a Comment

Powered by Blogger.