Saturday, July 23, 2011

တကယ္ခ်စ္ရဲ႕လား

ဦးဇင္းလည္း အလုပ္မ်ားေနသျဖင့္ ေဆာင္းပါးမ်ား အေမးအေျဖမ်ား မျပဳလုပ္ေပးႏုိင္တာ အေတာ္ၾကာသြားေလၿပီ။ ယခုေတာ့ အခ်ိန္လုကာ အမ်ားေတာင္းဆုိေနၾကသည့္ ပရဟိတေဆာင္းပါးေလးကုိ ဦးဇင္းေလ့လာထားသမွ် အမ်ားသိရွိေအာင္ တင္ျပေပးလုိက္ပါသည္။ ေခါင္းစဥ္ကုိလည္း အမ်ားေျပာေနၾကသည့္စကားလံုးကုိ ခြဲျခားေ၀ဖန္တတ္ေအာင္ တစ္ခါတည္း ရွင္းျပေပးခ်င္သျဖင့္ ထည့္ေပးလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။


ေလာကတြင္ လူသားမ်ားအသံုးျပဳမ်ားေသာ စကားလံုးတစ္ခု ရွိပါသည္။ ထုိစကားလံုးမွာ တကယ္ခ်စ္ရဲ႕လားဆုိသည့္စကားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဒီစကားလံုးကုိ အမ်ားသူငွာေျပာေနၾကေသာ္လည္း မိမိကုိယ္ကုိ ေမးရမွာလား သူတစ္ပါးကုိေမးရမဲ့စကားလားဆုိတာ နားလည္သူက နည္းပါးမည္ ထင္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း တကယ္ခ်စ္ရဲ႕လားဟု သူတစ္ပါးကုိပဲ ေမးေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

တကယ္ေတာ့ ဒီစကားဟာ မိမိကုိယ္ကုိ ေမးရမဲ့စကားပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ မိမိကုိယ့္ကုိမွ တကယ္မခ်စ္ေသာသူသည္ သူတစ္ပါးကုိ တကယ္ခ်စ္တယ္ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္လုိ႔ပါ။ မိမိကုိယ့္ကုိ တကယ္ခ်စ္ေသာသူသည္ သူတစ္ပါးကုိခ်စ္၍ သူတစ္ပါးဒုကၡေရာက္ေအာင္ မလုပ္ဘဲ သူတစ္ပါးအက်ိဳးရွိမည့္ အမ်ားအက်ိဳးကုိသာ ျပဳလုပ္ေပးၾကသည္။ မိမိကုိယ္ကုိ တကယ္ခ်စ္၍ ေကာင္းတာမ်ားလုပ္မွသာလွ်င္ မိမိလည္း ေကာင္းစားမွာျဖစ္ၿပီး မိမိခ်စ္ေသာ သူတစ္ပါးသည္လည္း ေကာင္းစားမည္ျဖစ္ပါသည္။ မိမိကုိယ့္ကုိ မခ်စ္၍ မေကာင္းတာမ်ားလုပ္မည္ဆုိလွ်င္ မိမိမေကာင္းက်ိဳးမ်ား ခံစားရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူတစ္ပါးလည္း ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ား ခံစားရမည္မဟုတ္ေပ။

သူတစ္ပါးအသက္ကုိသတ္လွ်င္ သူတစ္ပါးလည္း စိတ္ဒုကၡေရာက္သလုိ မိမိလည္း ေနာက္တစ္ခ်ိန္တြင္ ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ စိတ္ဒုကၡမ်ားစြာခံစားရမည့္အျပင္ ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀တြင္လည္း ကံနိမ့္ေနပါက မေကာင္းက်ိဳးမ်ား ဆက္တုိက္ေပးျခင္း ခံရမည္ျဖစ္ပါသည္။ မိမိကုိယ့္ကုိ တကယ္ခ်စ္တဲ့လူဆုိရင္ မိမိယခုဘ၀ ေနာက္ဘ၀ေကာင္းစားဖုိ႔ကုိၾကည့္ရမည့္အျပင္ မိမိအၿမဲခ်မ္းသာမႈမ်ားခံစားရမည့္ မိမိတုိ႔ပန္းတုိင္ကုိပါ လ်င္ျမန္စြာေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားျပဳလုပ္ရပါမည္။ သုိ႔မွလည္း မိမိကုိယ္ကုိ တကယ္ခ်စ္ရာေရာက္၍ မိမိကုိယ္ကုိခ်စ္ေသာသူဟုလည္း ေခၚဆုိႏုိင္ပါမည္။ ထုိသုိ႔မဟုတ္လွ်င္ေတာ့ မိမိကုိယ္ကုိ တကယ္ခ်စ္ေသာသူဟု မဆုိႏုိင္ေပ။

သူတစ္ပါးပစၥည္းကုိ ခုိးယူသူသည္ ပစၥည္းခုိးရန္ အႀကံထုတ္ျခင္း၊ စြန္႔စားရျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ သူ႔စိတ္မွာ မေကာင္းတာခ်ည္းျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ရုပ္ေရမွာလည္း ၾကမ္းတမ္းေနသျဖင့္ သူခုိးမ်ား၏ မ်က္ႏွာမွာ လူေခ်ာလူခန္႔ဟု မရွိဘဲ ရုပ္ဆုိးမ်ားသာ ျဖစ္ေနၾကေပသည္။ ေနာင္ဘ၀တြင္လည္း မိမိ၌ ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ ဆင္းရဲမႈမ်ားနဲ႔သာ ရင္ဆုိင္ရမည့္အျပင္ ျဖစ္ေလရာမွာ ခ်မ္းသာေသာသူ မျဖစ္သျဖင့္ မိမိကိုယ့္ကုိ ဒုကၡေပးသူျဖစ္၍ မိမိကုိယ့္ကုိ ခ်စ္ေသာသူမျဖစ္ႏုိင္ပါ။ ထုိသုိ႔မိမိကုိယ့္ကုိမခ်စ္သျဖင့္ မခ်မ္းသာေသာသူသည္ သူတစ္ပါးကုိလည္း ခ်မ္းသာေအာင္ျပဳလုပ္ေပးႏုိင္မည္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ သူတစ္ပါးကုိလည္း တကယ္ခ်စ္ေသာသူဟု မသတ္မွတ္ႏုိင္ေပ။

သူတစ္ပါးသားမယားကုိ ျပစ္မွားသူသည္ သံသရာဘက္ကၾကည့္လွ်င္ ေနာင္ဘ၀မွာ မိမိအား စိတ္ဒုကၡမ်ားစြာျဖစ္မဲ့ မေကာင္းက်ိဳးမ်ား ခံစားရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔အတူ ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀အတြက္ ၾကည့္လွ်င္လည္း ေရာဂါရျခင္း၊ အားနည္းျခင္း၊ က်န္းမာေရးခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္းမ်ား ခံစားရပါသည္။ အမွန္ကုိအမွန္အတုိင္းမသိေသာသူမ်ားသည္ တကယ္ခ်မ္းသားမႈမဟုတ္တဲ့ စိတ္ရဲ႕လွည့္စားမႈေလးကုိပဲ မိမိအတြက္ခ်မ္းသာတယ္ ေကာင္းတယ္ထင္ကာ မေကာင္းမႈမ်ားမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ၿပီး မိမိကိုယ့္ကုိ ဒုကၡေရာက္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

သူတစ္ပါးပ်က္စီးေအာင္၊ စိတ္ဒုကၡေရာက္ေအာင္ လိမ္ညာေျပာဆုိလွည့္ပတ္သူသည္ ယခုမ်က္ေမွာက္တြင္ သူတစ္ပါးဆင္းရဲရသလုိ္ မိမိခံစားရမည့္အျပင္ ေနာင္တမလြန္မွာလည္း မေကာင္းမႈမ်ားျဖင့္ ျပည့္နပ္ေနၿပီး မေကာင္းက်ိဳးမ်ားျဖင့္သာ က်င္လည္ေနရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထုိသူသည္ မိမိကုိယ့္ကုိ တကယ္ခ်စ္ေသာသူ မျဖစ္ႏုိင္ပါ။

အရက္ေသစာေသာက္စား မူးယစ္ေနေသာသူသည္ မ်က္ေမွာက္ဘ၀တြင္ မေကာင္းမႈမ်ားလုပ္ရန္ ၀န္မေလးျခင္း၊ မိမိမိသားစု စိတ္မခ်မ္းသာျခင္း၊ မိမိ၏စိတ္သည္ ပံုမွန္မဟုတ္သျဖင့္ ေကာင္းမႈမလုပ္ႏုိင္ျခင္း၊ စီးပြားေရးမ်ား မႀကံဆႏုိင္ မျပဳလုပ္ႏုိင္သျဖင့္ စီးပြားေႏွာင့္ေႏွးျခင္း၊ မိမိကုိယ့္ကုိမိမိ က်န္းမာေရးခ်ိဳ႕တဲ့ေအာင္ျပဳလုပ္ေနျခင္းတုိ႔အျပင္ ေနာက္ဘ၀တြင္လည္း အရူးျဖစ္ျခင္း၊ ဉာဏ္ထုိင္းမႈိင္းသူျဖစ္ျခင္းစေသာ မေကာင္းက်ိဳးမ်ားကုိသာ ခံစားရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိမိကိုယ္ကုိ တကယ္ခ်စ္ေသာသူ မျဖစ္ႏုိင္ေပ။

ထုိ႔အတူ ေဒါသႀကီးေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ယခုဘ၀၌ မိမိအတြက္ ရုပ္ေရၾကမ္းတမ္းျခင္း၊ က်န္းမာေရးခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ေနာင္ဘ၀တြင္လည္း ရုပ္ေရမလွေသာသူ ျဖစ္ရပါသည္။ တကယ္လုိ႔သာ မိမိကိုယ္ကုိခ်စ္တာမွန္ရင္ ဒီလုိမ်ိဳး မ်က္ေမွာက္တမလြန္အက်ိဳးမရွိမဲ့ မေကာင္းမႈမွန္သမွ်ကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ကာ မိမိဒုကၡေတြၿငိမ္းၿပီး ခ်မ္းသာမႈသာရွိတဲ့ နိဗၺာန္ကုိေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားျပဳလုပ္ရေပမည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိကုိယ့္ကုိ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် တကယ္ခ်စ္ရဲ႕လားလုိ႔ ေမးေမးေပးသင့္ပါသည္။

လူသားအမ်ားစု ဘာသာမေရြး၊ လူမ်ိဳးမေရြး ျပဳလုပ္ေနၾကသည့္ ပရဟိတလုပ္ငန္းဆုိတာ ရွိပါသည္။ ထုိ႔လုပ္ငန္းသည္ တကယ္ေတြးၾကည့္လွ်င္ မိမိကုိယ္ကုိခ်စ္၍ သူတစ္ပါးကုိခ်စ္ေနၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏အလုပ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ သူတစ္ပါးကုိကူညီေပးလုိက္လွ်င္ မိမိအက်ိဳးကိစၥပါ တစ္ခါတည္းၿပီးလ်က္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ သူတစ္ပါးစိတ္ခ်မ္းသာ ေပ်ာ္ရႊင္ရသလုိ မိမိလည္းယခုဘ၀မွာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈပီတိမ်ားခံစားရၿပီး ေနာင္ဘ၀မ်ားစြာတြင္လည္း ေကာင္းက်ိဳးမ်ားခံစားလ်က္ မိမိတုိ႔ပန္းတုိင္ကုိ လ်င္ျမန္စြာ ေရာက္ရွိပါသည္။

သူတစ္ပါးအက်ိဳးကုိလုပ္ေသာ ပရဟိတအလုပ္သည္ အယုတ္ အလတ္ အျမတ္မေရြး လူမ်ိဳးမေရြး၊ ဘာသာမေရြး၊ ပုဂၢိဳလ္မေရြး၊ ဘယ္သူဘယ္၀ါ မေရြး၊ အားလံုးရဲ႕အက်ိဳးအတြက္ လုပ္ေပးျခင္း ျဖစ္သည္။ မိမိကူညီေပးလုိက္ေသာ သူတုိ႔ထံမွ မည္သည့္ေေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ် မထားဘဲ ေပးဖုိ႔သက္သက္ပဲ ျဖစ္ပါသည္။ မိမိကူညီျပဳလုပ္ေပးလုိက္ရ၍ သူတစ္ပါးခ်မ္းသာသြားသည္ကုိျမင္ရရင္ ပရဟိတသမားမ်ား သည္ ေက်နပ္ေနၾကသည္။

ေလာက၌ ကံဉာဏ္နည္းပါးသျဖင့္ က်န္းမာေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရး မလံုေလာက္ရွာၾက၍ မျပည့္စံုသူမ်ားအား ကူညီလုပ္ေပးလုိက္ရတဲ့အတြက္ သူဒုကၡမွလြတ္ပါေစဆိုသည့္ ကရုဏာ၊ ခ်မ္းသာပါေစ ဟူေသာ ေမတၱာအရင္းခံျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ေပးေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ့္ေက်းဇူးကိုသိသျဖင့္ မိမိအေပၚျပန္လည္တုံ႔ျပန္မႈ ေမွ်ာ္လင့္မထားၾကပါ။ တကယ္စင္စစ္အားျဖင့္ ပရဟိတလုပ္ျခင္းသည္ ေလာဘကို တိုက္ရိုက္ၿဖိဳဖ်က္ေပးေသာအလုပ္ျဖစ္သည္။ထုိ႔ျပင္ ေမတၱာကရုဏာျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေဒါသကိုလဲ တိုက္ရိုက္ဖ်က္ဆီးေနေသာ အလုပ္လည္း ျဖစ္ပါသည္။ အသိတရား ဦးေဆာင္ၿပီးလုပ္လွ်င္ ေမာဟကိုပါ သန္႔စင္လုိက္ျခင္း ျဖစ္သြားသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟကို အႏိုင္ယူရေသာ အလုပ္ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ျမင့္ျမတ္လွေသာအလုပ္ဟု ဆုိႏုိင္ပါသည္။

ေလာကထဲ၌ ဆင္းရဲဒုကၡအပူ ျပႆနာမ်ိဳးစံုကို ဖန္တီးေနသည့္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ အပူေငြ႔မ်ားအား ဖယ္ရွားသန္႔စင္ၿပီး ျမင့္ျမတ္ေသာစိတ္ထားျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ေနျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ ပရဟိတအလုပ္သည္ အလြန္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းေသာ အလုပ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လူသားအမ်ားစုသည္ ပရဟိတကုိ စိတ္ပါ၀င္စားစြာျဖင့္ ျပဳလုပ္ေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

အလွဴအတန္းပြဲ၊ အမ်ားသူငွာလုပ္ေနၾကသည့္ ပြဲလမ္းသဘင္မ်ားတြင္ ပရဟိတေ၀ယ်ာ၀စၥ ျပဳလုပ္ေပးေနသည္ကုိ မၾကာခဏေတြ႕ျမင္ရပါသည္။ ထုိသူမ်ားသည္ ပရဟိတစိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ မိမိႏွင့္မသက္ဆုိင္သည့္ အလုပ္ကိစၥမ်ားကုိ အခ်ိန္ကုန္ခံ ပင္ပန္းခံၿပီး ျပဳလုပ္ေပးေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ထုိ႔အတူ အသုဘပုိ႔မႈမ်ား၌ လူမ်ားစုသည္ မိမိတုိ႔လုိက္ပါစရာမလုိေသာ္လည္းပရဟိတစိတ္ရွိသူပီပီ ေသသြားသူအား ႏႈတ္ဆက္သည့္အေနျဖင့္လည္းေကာင္း၊ က်န္ရစ္သူမိသားစုမ်ားကုိ အားျဖည့္ေပးသည့္အေနျဖင့္လည္းေကာင္း ၀ုိင္း၀န္ကူညီျပဳလုပ္ေပးေနၾက သည္။ ျမတ္ဗုဒၶက ပရဟိတစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ အလွဴတန္းပြဲမ်ားကုိ ၀ုိင္း၀န္ကူညီျပဳလုပ္ေပးေသာသူသည္ အလွဴရွင္မ်ား နည္းတူ ေကာင္းက်ိဳးကုသုိလ္ရရွိသည့္အျပင္ ေမတၱာကရုဏာျဖင့္ ျပဳလုပ္ေပးျခင္းေၾကာင့္ သီလလံုၿခံဳသူမ်ား လည္း ျဖစ္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူခဲ့သည္။

ဘုရားရွင္ႏွင့္ရဟႏၱာတုိ႔သည္ ယခုမ်က္ေမွာက္လုပ္ေသာ ေကာင္းက်ိဳးမ်ား၏ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ား ကုိ ေနာက္ဘ၀တြင္ ဆက္လက္ခံစားရန္ မရွိေသာ္လည္း ပရဟိတအလုပ္ကုိ ျပဳလုပ္ေပးၾကသည္။ တကယ္ဆုိ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္မ်ားသည္ မိမိတုိ႔ရရွိသည့္နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကုိ ခံစားေနရပါမည္။ သုိ႔ေသာ္ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔၏ စိတ္ဓာတ္သည္ကား မိမိခ်မ္းသာေရးထက္ အမ်ားခ်မ္းသာေရးကုိသာ ဦးစားေပးတတ္ေသာေၾကာင့္ ပရဟိတလုပ္ငန္းမ်ား ျပဳလုပ္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ သူတစ္ေယာက္အတြက္ပဲ ခ်စ္မည္ဆုိလွ်င္ သုေမဓာရွင္ရေသ့ဘ၀ကတည္းက သာ၀ကရဟႏၱာပုဂၢိဳလ္အေနျဖင့္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာႀကီးကုိ အလြယ္တကူ ရယူႏုိင္ေသာ အေျခအေနရွိခဲ့ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ မိမိကုိယ့္ကုိ တကယ္ခ်စ္တာထက္ အမ်ားကုိပုိ၍ ခ်စ္ခင္ေသာပရဟိတ စိတ္ဓာတ္ရွိသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သာ၀ကပုဂၢိဳလ္အေနျဖင့္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာမယူဘဲ သဗၺညဳတဉာဏ္ရေအာင္ သူမ်ားမလုပ္ႏုိင္သည့္ ပါရမီမ်ားကုိ ဘ၀မ်ားစြာ ဆင္းရဲပင္းပန္းခံၿပီး အမ်ားကုိလည္း သူနည္းတူရေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

သဗၺညဳတဉာဏ္ရ၍ ျမတ္ဗုဒၶျဖစ္ေသာအခါ၌လည္း တစ္ရက္ကုိ(၂၄)နာရီရွိရာ ျမတ္ဗုဒၶသည္ (၂၂)နာရီ ပရဟိတအမ်ားအက်ိဳးအတြက္ အလုပ္လုပ္ေပးခဲ့ပါသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ မိမိတုိ႔ရဲ႕ဆရာသခင္ ေက်းဇူးရွင္ျဖစ္ေသာ ျမတ္ဗုဒၶသည္ပင္ ဤမွ်ေလာက္ ပရဟိတအလုပ္ လုပ္ခဲ့ေသးလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သည္ ျမတ္ဗုဒၶမွ်ေလာက္ မလုပ္ႏုိင္လွ်င္ေသာ္မွ မိမိတက္ႏုိင္သည့္ ပရဟိတလုပ္ငန္းမ်ားကုိ မျဖစ္မေနျပဳလုပ္ေပးသင့္ပါသည္။

ပရဟိတလုပ္ေနခ်ိန္တြင္ သီလရွိသူ၊ ေမတၱာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာဆုိသည့္ ျဗဟၼစုိရ္ တရားေလးပါးႏွင့္ညီေသာေၾကာင့္ ျဗဟၼာမ်ားႏွင့္တူေသာ လူေကာင္းတစ္ေယာက္ဟု သတ္မွတ္ႏိုင္ပါသည္။ ပရဟိတလုပ္မေနေသာအခ်ိန္တြင္ေတာ့ အကုသုိလ္မ်ားလည္း လုပ္ႏုိင္ေသာေၾကာင့္ အၿမဲလူေကာင္းတစ္ေယာက္ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ အနီးကပ္ေလ့လာမွ သိႏုိင္ေပလိမ့္မည္။ သုိ႔ေသာ္ မိမိသႏၱာန္၌ အမ်ားအက်ိဳးပရဟိတလုပ္ဖုိ႔သာ စိတ္ဆႏၵရွိေနလွ်င္ေတာ့ ထုိသူကုိ လူေကာင္းတစ္ေယာက္ဟု သတ္မွတ္ႏုိင္ပါသည္။

ပရဟိတလုပ္သူသည္ မိမိတုိ႔ေက်းဇူးရွင္ျဖစ္ေသာ ျမတ္ဗုဒၶကုိလည္း အတုယူသူ မိမိအေပၚအမ်ားက ျပန္လည္တုန္႔ျပန္မည့္ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားကုိလည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မထားဘဲ မိမိကူညီလုပ္ကုိင္ေပးလုိက္၍ သူတစ္ပါးခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္သြားသည္ကုိျမင္ရ လွ်င္ ေက်နပ္မႈပီတိမ်ားျဖင့္ ႏွစ္သိမ့္ေနေသာသူမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔လူသားမ်ားသည္ ရခဲလွေသာ လူ႔ဘ၀၊ ရွိခဲလွေသာ သူေတာ္ေကာင္းစိတ္၊ ေတြ႕ခဲလွေသာ ဘုရားသာသနာ၊ ျပဳႏုိင္ခဲလွေသာ ပရဟိတအလုပ္ကုိ ယခုလုိ အသက္ရွိစဥ္အခ်ိန္ကာလေလး၌ မ်ားမ်ားျပဳလုပ္ေပးရပါမည္။ သုိ႔မွသာ မိမိကုိယ့္ကုိေရာ သူတစ္ပါးကုိပါ တကယ္ခ်စ္ေသာသူျဖစ္ၿပီး လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ေသာ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ကာ မိမိတုိ႔ပန္းတုိင္ကုိလည္း လ်င္ျမန္စြာေရာက္ရွိပါလိမ့္မည္။


0 comments:

Post a Comment

Powered by Blogger.